پارینه سنگی

با پایان نخستین فصل کاوش و شناسایی لایه‌های فرهنگی استقراری انسان در دورۀ پارینه سنگی، باستان شناسان دریافتند که سابقۀ حضور انسان در غار پبده خوزستان حداقل به دورۀ پارینه سنگی جدید و حوالی ۳۰ هزار سال پیش بازمی‌گردد.

به گزارش روزنامه نیوز ، حامد وحدتی نسب (سرپرست هیأت باستان شناسی و استاد دانشگاه تربیت مدرس) گفت: نخستین فصل از کاوش‌های باستان شناسی در غار پبده واقع در ۲۴ کیلومتری شمال شهرستان لالی در خوزستان پایان یافت.

او تصریح کرد: غار پیده از زمره معروفترین محوطه‌های پیش از تاریخ خوزستان است و عمده معروفیت آن مدیون کاوش‌های رومن گیرشمن در سال ۱۹۴۹ است.

وی افزود: متاسفانه گیرشمن هیچگاه نسبت به انتشار نتایج کار خود در این غار اقدامی شایسته به عمل نیاورد و گزارش مکتوب وی تنها در حد چند تصویر نامفهموم و دو پاراگراف کلی است که در آن سن تخمینی استقرار انسان در این محوطه را حدود ۱۵ هزار سال پیش برآورد کرده، بعدتر، علی اکبر سرفراز در این غار گمانه‌ای را کاوش کرد و خبر از کشف بقایای انسانی داد که آن نیز هرگز چاپ نشد.

این باستان‌شناس اظهار داشت: موقعیت استراتژیک این غار و همچنین خلاء اطلاعاتی دربارۀ دوران پارینه سنگی در خوزستان از زمره مهمترین دلایل شروع فصل نخست کاوش در این محوطه بوده است.

او خاطرنشان کرد: هرچند خوزستان از منظر مطالعات دوران آغاز شهرنشینی و دوران تاریخی از پیشروترین استانهای کشور بوده و هست، اما درخصوص باستان‌شناسی پارینه سنگی جز معدود بررسی‌های میدانی هیچ کاوش روشمندی در آن انجام نپذیرفته است.

سرپرست هیأت باستان شناسی گفت: نخستین هدف از این کاوش رهگیری عمق استقرارهای انسانی با احداث گمانه‌های آزمایشی و نقشه برداری محیط غار بود.

وحدتی نسب گفت: با پایان نخستین فصل و شناسایی لایه‌های فرهنگی استقراری انسان در دورۀ پارینه سنگی، مشخص شد که سابقۀ حضور انسان در این غار حداقل به دورۀ پارینه سنگی جدید و حوالی ۳۰ هزار سال پیش بازمی‌گردد.

او در پایان با بیان اینکه کاوش در این غار با مجوز پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری و  پشتیبانی آزمایشگاهی انستیتو مکس پلانک در آلمان انجام شده، تصریح کرد: قرار است این موسسه در انجام آزمایش‌هایی همچون سن‌یابی مطلق، آنالیزهای ایزوتوپی، جانورباستان‌شناسی، گرده‌شناسی، رسوب شناسی و DNA باستانی خاک، گروه کاوش را یاری رساند.

پارینه سنگی